นิยายหยดน้ำตา a1 หากใครจับมือของเธอ ฉันจะเช็ดมันออก และฉันจะจับมือเธอไว้ให้นาน หากว่าใครสักคน เขาจูบแก้มของเธอ ฉันจะลบรอยจูบ ฉันจะลบรอยเดิมและฉันจะกอดเธอ b เขียนเป็นนิยาย แอบสมมติเรื่องเราอยู่ในนั้น เธอเป็นพระเอกนะ ส่วนตัวฉันเป็นนางเอก เรารักกันมากใช่ไหม h เขียนทั้งน้ำตา หลอกตัวเองเมื่อวันร่ำลาจาก เธอในโลกความจริง ทิ้งฉันไม่มีเยื่อใย ก็เขียนทั้งน้ำตา โลกในนั้นเรายังรักกันอยู่ ไม่ยอมรับความจริง ก็เขียนไปร้องไห้ไป a2 เธอเคยส่งฉันเข้านอน บอกกับดาวทุกดวง ว่าเธอรักและห่วงใยฉันมากกว่าใคร เขียนว่าเธอรักฉัน ซ้ำและซ้ำเรื่อยไป จนปากกาหมึกหมด แต่น้ำตายังหยดไม่มีทางหยุดไหล b , h

เทวดาแห่งเพลงช้า อยู่ไหนหน๋อ มาสิงสถิตย์ที่ข้าที แต่งเพลงเศร้าไม่ออกเลย

พื้นดินยังร้อน เธอไม่มีรองเท้า หวนนึกถึงเรื่องราว ตอนเคยอยู่ด้วยกัน แผ่นดินแห้งไป ให้เธอเหยียบเท้าฉัน ก้อนหินบาดเท้าฉัน ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แม้ตะวันลับแล้ว แต่พื้นยังมีไอร้อน ใจยังห่วงอาทร ป่านนี้เธอเป็นอย่างไร ถ้าคนแซ่หยาง ไม่พาเธอจรจากไกล ป่านนี้เราคงได้ดูแลเธออยู่ * กระบี่อยู่ที่ใจ แต่ว่าใจฉันอยู่ที่เธอ กระบี่คมแค่ไหน แต่ใจคนกลับบิ่นทื่อลง อยากมีเธออยู่ข้างกาย ต่อให้วันพรุ่งนี้ต้องตาย ขอเพียงหนึ่งวันก็ได้ ให้ฉันได้อยู่ใกล้เธอ อ่านจบไปแล้ว หนังสือกำลังภายใน เมื่อก่อนอ่านไม่เคยซึ้งใจ วันนี้มีน้ำตา ก็คนใหม่ของเธอ แย่งเธอไปสุดฟ้า ก้มหน้ารับชะตา ยัดเยียดมา ให้ปวดร้าว ร้อยปีก่อนนี้ ก็ยังต้องมีคนช้ำ ร้อยปีหลังจากนี้ไป ก็ยังมีคนถูกทิ้ง วางดาบและทิ้งปืน ขอเพียงความรักจริง ฉันคิดถึงเธอมากที่สุด